sv Ouderkerk VR3 – FC Aalsmeer VR2 1-1 (0-0)

Ik moest na afloop van de wedstrijd nog een hoop boodschappen doen, dus dan maar met de auto naar sv Ouderkerk. Arlette reed met mij mee. Er lagen allemaal oude kranten en ander papierzooi op de grond bij de bijrijdersstoel, die moesten nog in de papiercontainer. “Jeetje, wat een zooitje in jullie auto”, merkte ze op. “Ja, dan voel je je een beetje thuis, alsof je in jouw eigen auto stapt”, zei ik met een knipoog terug en al lachend reden we naar de club. We moesten weer vroeg beginnen en dat belooft meestal niet veel goeds qua uitslag. Op de club hadden we het erover, Sjaan keek me een beetje fronsend aan, pakte haar mobieltje en met de tong een beetje uit haar mond begon ze ijverig te toetsten en bladeren. Even later keek ze mij trots aan, liet haar schermpje zien en zei triomfantelijk: “Kijk Gerrie…. we hebben ook een keer met 2-0 gewonnen, toen we eerder moesten spelen dan half drie….” Dat was inderdaad waar, maar uit de datum viel te lezen dat dat al héééééél lang geleden was en uiteraard de uitzondering op onze regel. “Nou ja, laten we dan maar proberen om vandaag de traditie eens te doorbreken”, gaf ik als reactie. We speelden weer eens samen thuis met ons bevriende team, mannen ZA3, helaas de enige keer dit seizoen. Vorig seizoen speelden we altijd na elkaar thuis en waren elkaars supporter. In de tweede helft echter merkte ik dat het veld naast ons leeg bleef en vroeg verbaasd aan Jan wat er aan de hand was. “De tegenpartij was maar met tien, in de tweede helft moesten ook nog eens twee van hun weg en ze stonden al met 6-1 achter, dus die hebben het maar opgegeven…..”, was zijn antwoord. Bij ons ging de wedstrijd een beetje gelijk op en met een 0-0 gingen we allemaal verkleumd richting kleedkamer. Na afloop van de pauze bracht ik de lege theekan weer terug en zei tegen Piet: “Namens alle meisjes harstikke bedankt, ze vonden jouw thee zo lekker dat ze bijna de kan hebben leeg gelikt…..” Dat er een brede lach op zijn gezicht tevoorschijn kwam was wel duidelijk. De tweede helft was eigenlijk een voortzetting van de eerste helft. Gelukkig konden we de 1-0 achterstand nog ombuigen naar een 1-1 en we hadden zelfs nog een grote kans om de 2-1 te maken, maar helaas. Dat Arie op enig moment affloot vond eigenlijk niemand echt erg, konden we tenminste naar de warmte van de kantine en beginnen aan onze derde helft. Bij de mannen van ZA3 zat de stemming er al goed in, maar ja, die zaten er al vanaf half twee of zoiets. Wij hadden nog wat in te halen dus. Er stond nog net één ronde statafel. Eigenlijk twee, maar eentje is de stamtafel van de “oude wijze mannen”. Ik ging met Gerda en Dionne aan de ene ronde statafel zitten en langzamerhand kwamen de andere meisjes erbij. Op enig moment werd die tafel toch wat krap en twee meisjes besloten maar om die andere tafel erbij te schuiven. “OMG”, ging er door mij heen, “dat wordt straks “matten” als die mannen komen en zien dat “hun” tafel weg is”. Nou ja, dat zal ik gelukkig niet meemaken, want ik moest toch voortijdig afhaken vanwege boodschappen. Later, zo nieuwsgierig als ik ben, heb ik toch even geïnformeerd hoe het was afgelopen, of er nog “klappen” waren gevallen. Suus vertelde me dat de oude mannen inderdaad heel vreemd keken toen op hun tafel plek alleen maar krukken stonden, maar omdat er al weer een paar meisjes naar huis waren, mochten ze hun tafel terug hebben. Ze schenen heel blij te hebben gekeken…….

Memorabel moment. Dit moment speelde zich eigenlijk af buiten ons team, meer bij de mannen van ZA3. Zij speelden naast ons en er mocht een penalty worden genomen. Felix was de gelukkige die hem mocht nemen. Ik gauw mijn telefoon gepakt om de penalty te filmen. Felix nam de aanloop, schoot en zag de bal tegen de lat terug spetteren. “Oh, daar zal ik hem straks mooi mee pesten”, dacht ik met een gemeen lachje. Tot mijn schrik zag ik dat ik jammer genoeg de camera niet had geactiveerd, dus helaas geen filmpje. Even later in de kantine kwam ik hem weer tegen, ik feliciteerde hem met zijn mooi genomen penalty en dat het filmpje helaas was mislukt. “Jij ook al…”, reageerde hij: “Maarten heeft mijn penalty ook gefilmd, alleen die is jammer genoeg wel gelukt……”

Gerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *