sv Ouderkerk VR3 – DVVA VR4 0-3 (0-0)

Ik had alle spulletjes bij elkaar geharkt om mee te nemen en was mooi op tijd. Kwart over één, dus half twee lukt makkelijk, dacht ik. Een “pling” op mijn telefoon, een ontvangen bericht, dus even kijken en voordat ik het wist was het half twee na al die berichten wisselingen. De puntjes op de i voor de derde helft moesten worden gezet. Ik pakte de bidons, gooide de ballen over mijn schouder, trok de deur achter me dicht en ging op weg naar sv Ouderkerk. Ik was net de straat ingelopen en hoor vrolijk achter me: “Hoi Gerd”. Ik draaide mij om en zag Gerda naast mij stoppen en van de fiets af stappen. “Kunnen die ballen in mijn tas?”, vroeg ze behulpzaam. De ballen niet maar de bidons kon ze mooi op haar bagagedrager kwijt. “Fiets alvast door en verontschuldig mij dat ik wat later ben”, zei ik en daar ging Gerda. Het was prima weer en een heerlijke wandeling. Ik was wel een kwartiertje te laat, maar dat was met een goede reden. De meisjes stonden buiten op het terras. Lisanne zag me en zei: “Ik had je een appje gestuurd dat ik vijf minuten later zou zijn, maar dat hoefde dus helemaal niet, jij bent nog veel later.” Even later las ik haar bericht en antwoordde natuurlijk alsnog heel gevat met een bedankje en dat ik ook later zou zijn.

Het was onze beurt voor het verzorgen van de derde helft. Stefan kwam plaatjes draaien met zijn installatie en zou daarvoor centjes krijgen. Alleen dan moet je die centjes dus wel hebben. Gelukkig liep Piet rond en kon ik hem vragen of ik geld uit de kassa mocht halen en met een interne bon verantwoorden. Nou niet dus, dat mocht niet meer, ten strengste verboden, door het bestuur, of dat ik het maar anders wilde oplossen. Nou daar sta je dan. Gelukkig kon ik iemand van de feestcommissie telefonisch te pakken krijgen en mij werd beloofd dat er geld zou komen. Piet zag dat ik belde en na het gesprek te hebben beëindigd liep ik naar hem toe. “Zeg Piet, luister, ik heb net met het bestuur gebeld of hoe dat nou eigenlijk allemaal zat. Welnu, ik kan dus rustig het geld uit de kassa halen en met een bonnetje verantwoorden.” Hij keek mij heel verbaasd aan en ik ging gewoon verder: “En daarnaast mocht ik ook nog wat extra geld uit de kassa halen voor de meisjes die alles hebben geregeld, vertelden ze mij!” Zijn ogen werden steeds groter van verbazing: “Wie zei dat van het bestuur, vertel op wie….?” “Geloof je me niet, bel zelf maar….”, antwoordde ik. “Nee, niet, je neemt me in de maling bijdehand…” en zijn verbaasde blik werd afgewisseld door een brede grijns. Jan wist nog niet zeker of hij op tijd aanwezig kon zijn vanwege tuinperikelen. Ik had dus voorzichtigheidshalve een opstelling gemaakt. Arlette kwam me op het terras halen en vroeg of ze de opstelling al mocht zien. Ik gaf hem haar, maar toen ze begon met “hmmmmm” pakte ik het blaadje met de opstelling snel weer af. De meisjes hoorden mijn opstelling zonder al te veel gemor aan. Volgens mij alleen omdat ze graag naar buiten wilden vanwege, naar het mooie weer en dat ze daarom de opstelling maar graag voor lief namen. We hadden in de eerste 20 minuten de wedstrijd moeten beslissen. DVVA kwam er helemaal niet aan te pas en Jolita verveelde zich dood in het doel. Vervolgens krijg je een onnodig rommel doelpunt tegen waarna je het weer voor het nakijken hebt om uiteindelijk ook nog eens met 3-0 te verliezen. Tijdens de rust had ik onze meisjes een koud biertje beloofd mochten ze winnen. Na afloop ben ik toch maar een biertje voor ze gaan halen, verloren dat wel en jammer natuurlijk, echter iedereen heeft op haar manier haar best gedaan en dat mag ook worden beloond vond ik.

Memorabel moment. De derde helft leed niet onder ons verlies. De meiden van DVVA deden gezellig mee, zelfs de coach van hun stond met een Afflichem gezellig met onze meisjes te kletsen. Op het veld staan ze tegenover elkaar en maken elkaar het leven zuur. Echter na afloop staan ze naast elkaar en maken gezamenlijk plezier. Zo hoort het ook te zijn en het werd nog een mooie gezamenlijke afsluiting van deze dag.

Gerd

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *