sv Ouderkerk VR2 – Geuzen Middenmeer VR2 2-4 (2-3)

“Niet langer dan een kwartier per helft hoor”, wierp Steefje mij toe: “Ik moet nog helemaal inkomen met mijn conditie”. Prima, ik had haar voor de eerste 15 minuten in gedachten bij de beide helften.

Op enig moment werd ik ontboden om mijn prachtige opstelling door te geven. Eénmaal in de kleedkamer aangekomen kreeg ik alle aandacht. Ik dacht het papiertje met de opstelling uit mijn jaszak te pakken, die jaszak was echter leeg, althans geen papiertje met de opstelling. Datzelfde gold voor alle andere zakken, geen opstelling. “Nou meisjes ga maar ergens staan, ik kan de opstelling nergens vinden”, gooide ik maar in de groep en kreeg meteen als antwoord: “Ligt zeker weer naast jouw boodschappen lijstje….” Gelukkig waren we met weinig en kon ik de opstelling uit mijn hoofd opzeggen. Na gezegd te hebben wat ze wel en vooral niet moesten doen, in het veld doen ze vervolgens altijd het tegenovergestelde omdat dat veel beter werkt vinden ze zonder uitzondering, ging ik weer richting kantine.

Steefje was met Pippa en Pelle naar svo gekomen en met haar Jeroen afgesproken dat hij op hun kinderen zou passen meteen na zijn wedstrijd. Dat liep even iets anders. Terwijl ze in de kantine op haar Jeroen wachtte, schreed de tijd verder en angstvallig richting halfdrie. “Ga jij maar, loop je warm, ik pas wel op totdat Jeroen komt”. Ik nam die kleine Pippa in mijn armen en daar zat ik dan als trotse opa wachtend op Jeroen. “Nou dat zal nog wel even duren, ik zie allemaal bieren richting kleedkamer gaan”, merkte Willie lachend op. En inderdaad onze wedstrijd was al begonnen toen ik eindelijk een bekende stem hoorde, komende vanaf de kleedkamers. “Daar komt pappie!”, zei ik tegen die kleine. En pappie kwam inderdaad, alleen tot mijn verbazing liep hij achter mij langs gewoon door richting hoge tafels. “Hé Jeroen, jouw kind….”, riep ik achter hem aan. “Jaja, ik kom eraan even mijn tas wegzetten”. Uiteindelijk kon ik ook richting veld, waar natuurlijk al volop strijd werd geleverd. Eenmaal bij de duckout aangekomen vroeg ik of er al was gescoord. “Jaha, 2-1!” “2-1, dat gaat snel”, antwoorde ik: “mooi staan we ruim voor!” “Nee 2-1 achter!” “2-1 achter????”, hoe kan dat nou weer, we zijn nog maar net bezig….”, kon ik alleen maar teleurgesteld uitbrengen. Voor rust werd er nog 1x door beiden gescoord en daar bleef het bij. Het was op enig moment tijd voor de thee. Ik liep iets achter de meisjes aan en zag de hele goegemeente voor de deur staan met de vraag “wie heeft de sleutel?”. Dat duurde even en het resultaat veranderde niet. Niemand had de sleutel. Ik ben uiteindelijk maar bij de receptie de loper gaan halen. “Ik wil niet alleen de loper terug, maar ook de kleedkamer sleutel straks…..”, werd mij nageroepen. Toen we de kleedkamer ingingen bleek de sleutel gewoon aan een haakje te hangen. “Maar hoe hebben jullie dan de deur op slot gekregen, terwijl de sleutel gewoon nog in de kleedkamer is?”, was mijn verbaasde vraag richting groep. “Ohja, vergeten te zeggen, Piet vond onze kleedkamer deur openstaan en heeft hem op slot gedraaid voor ons”, kwam er ineens uit de groep.

In de tweede helft kregen we volop kansen en konden met gemak het tij keren. Alleen dat gebeurde niet en de meiden van de Geuzen besloten tegen het eind van de tweede helft ons te laten zien hoe je een doelpunt maakt. Einde oefening.

Het scheelde mij wel een rondje, bedankt meiden van de Geuzen.

Memorabel moment. Net zoals vele kantine bezoeken kwam ook deze aan het eind. Ik liep met vrouwlief, beide een hengsel van de wastas vasthoudend, richting parkeerplaats. Staan daar bij de fietsenstalling Rutger, Sabine en de kleine Carly. “Opa, ik heb het koud”, zei Carly met een zielig klein piepstemmetje. “Nou ga maar op de wastas zitten, hou je vast, dan mag je met opa en oma met de auto mee en zetten we je thuis af”. Dat was niet tegen dovemans oren gezegd. Ze ging meteen op de wastas zitten, hield zich aan de hengsels vast en liet zich gewillig mee nemen. Ze vond het wel wat wiebelen……

Gerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *