sv Ouderkerk VR2 – De Meer VR4 3-0 (3-0)

sv Ouderkerk VR2 – De Meer VR4 3-0 (3-0)

Jeetje wat was het weer lang geleden. De laatste wedstrijd was ergens eind vorig jaar, begin december. We zijn wel goed de winter doorgekomen. Ons kerstdiner en het restaurant bijna niet kunnen vinden. Dan die nieuwjaarsborrel met nog een hoop tromgeroffel en sirene herrie in mijn hoofd vanwege de vorige avond. Poolen met een hoop meisjes en Daphne mij maar uitbundig uitlachen als ik weer eens voor de zoveelste keer helemaal misstootte. “Krijtte Gerrie….” werd mij van een andere kant toegegooid…. Of die clubquiz, terwijl ik mijn stukje via de microfoon wilde duidelijk maken en waarbij werd geroepen “héé Wirz spreek wat duidelijker in de microfoon” en na zo gedaan te hebben, ofwel ik de microfoon bijna in mijn mond deed om vervolgens mijn quizmaatjes met tranen biggelend van het lachen over hun wangen hoorde zeggen “Nu lijk je die Zweedse kok wel van de Muppets”. De bruiloft van Ellen en Bart, onvergetelijk leuk. Het slopende Damesweekendje, gelukkig was ik er maar één dag. Dat alles schoot er door mij heen terwijl ik met de ballen en bidons richting svo liep. Uiteraard was ik weer veel te laat en dat werd me behoorlijk duidelijk gemaakt. Terwijl ik langs de kantine liep keek Danny mij vanuit de kantine aan, bedenkelijk wijzend op zijn horloge. Ik draag geen horloge en wees verontschuldigend op mijn pols zonder uurwerk. Twee tellen later liep ik de receptieruimte binnen, alwaar Piet stond. Ik had in mijn ene hand de ballen en de andere de bidons en had nogal moeite met de deur openmaken. “Verdorie Piet, vroeger deden ze de deur nog wel eens voor mij beleefdheidshalve open, maar een beetje behulpzaamheid en begroeting na die lange tijd is bij jou wel ver te zoeken vandaag……” Eerst keek hij mij verbaasd aan, toen kwam de storm los: “Bijdehand, ten eerste ben je weer eens hartstikke te laat, je bent wel coach hè met voorbeeldfunctie weet je nog wel en ten tweede dat gezeur van jouw meisjes moet een keer afgelopen zijn”. Nu was het mijn beurt om verbaasd te kijken en vroeg: “Wat is er mis met onze meisjes?…..” “Kleedkamer 15 is hun toegewezen en zij willen persé in 18. Mooi niet, 15 is 15 en dus niet 18, dus ze hebben maar in 15 te gaan”. Mijn blaas speelde onderwijl nogal op en ik moest even een pitstop maken. Terwijl ik mijn handen waste hoorde ik een berichtje binnen komen op mijn telefoon: “Gerdje, kom je nog naar de kleedkamer?” Dus liep ik richting kleedkamer 15 en kwam Piet weer tegen, nu in de gang, met: “Oh ja en nog wat, heb jij een aanvoerdersband?” “Nee, je zou Saskia kunnen vragen, misschien mag je van haar de onze lenen”, antwoordde ik.

“Nee, jullie zijn hem kwijt en Saskia zei dat jij hem thuis hebt liggen”, reageerde Piet. “Kom mee”, zei ik tegen Piet en liep samen met hem naar kleedkamer 15. “Hé Sas Piet zegt dat jij denkt dat ik de aanvoerdersband thuis heb liggen, althans dat zei jij tegen hem”. “Nee joh, ik vroeg of Piet er misschien eentje heeft omdat jij er nog niet was”. Piet droop met een hoop vraagtekens af. Michelle kwam naar mij toe: “Gerdje, ik had jou voor de winterstop een hoop spulletjes meegegeven, uit de wastas om de tas wat lichter te maken voor mij, ik had gevraagd die spulletjes weer mee te nemen voor onze eerste wedstrijd en daar zat ook die band in……”

Enfin, ik was de coach vandaag en had vrijdags al een opstelling gemaakt. Anouk had zich namelijk vrijdags ziek gemeld, Vivian en Isabelle wilden wel een helft keepen en ik had dus vrijdags een mooie opstelling gemaakt, vond ik zelf. Isabelle de eerste helft keepen en Vivian de tweede helft. Na de aanvoerdersband perikelen met Piet wilde ik de opstelling bekend maken maar zag tot mijn schrik dat Vivian in keeperstenue zat. Dus dat wordt schudden. Dionne zei dat ze best achter wilde spelen nu Vivian en Isabelle op doel staan. Saskia nog een keer eroverheen dat als iemand zich vrijwillig als keep voor een helft opgeeft, sowieso de hele wedstrijd mag spelen. Najâh, lekker dit allemaal, met veel kunst en vliegwerk, ofwel schrappen en strepen dus maar de alternatieve, door onze meisjes ingefluisterde “eigen” opstelling, neergezet. De reserve wissels die ik in gedachte had waren flink geschud en mijn papiertje had behoorlijk wat correctie nodig. Ik was mijn pen vergeten en ging gauw naar de kantine om een pen te regelen. Sander moest wel overtuigd worden, dat ik de pen weer na afloop van de wedstrijd zou terugbrengen, uiteindelijk. Ik had een pen en kon in alle rust even strepen en schuiven. Helemaal blij liep ik richting veld. Dit was de eerste keer dat mij het overkwam dat Arie al bij de middenstip stond met bal en al, klaar voor de aftrap. Ik snelde mij naar onze duckout en de wedstrijd begon. Althans voor de meisjes, voor mij begon een andere wedstrijd. “Uhhhh Gerdje”, hoorde ik Michelle voorzichtig naast mij: “die opstelling, misschien is het beter om blahblahblah……”En O wat was ik blij dat ik die pen even had mee mogen nemen. Al met al hebben Vivian en Isabelle als inval top gekiept we kregen geen tegendoelpunten, we mochten wel drie keer de super keep van de vijand passeren. Nadat ik onze meisjes had gefeliciteerd liep ik terug naar de kantine en wie kom ik daar tegen… onze Piet met een groot glas Afflichem in zijn hand lopend richting receptie. Ik was zo blij verrast dat hij het met mij wilde goed maken en zei: ”Piet, vriend, wat lief van je dat je een biertje voor me hebt gehaald”. “Ga weg bijdehand, ga zelf maar een biertje halen, deze is voor Arie omdat hij jullie heeft gefloten……” Ik probeerde nog met “ik heb een tijdje staan vlaggen”, maar hij liep gewoon door zonder verder ook maar enige aandacht aan mij te schenken.

Memorabel moment. Arie was degene die als eerste al helemaal klaar stond bij de middenstip om onze tweede seizoenhelft in te luiden. Meestal wachten we op hem, maar nu wachtte hij op ons.

Feit blijft. Na afloop van de wedstrijd zaten we weer gezellig aan een hoge tafel in de kantine de derde helft te vieren. Komt Arie de kantine in met zijn Afflichem, ziet mij tussen onze meisjes en sluit zich aan. “Zeg Gerd, ik snap er niets van, ik heb net alles keurig netjes ingevuld, 3-0 voor svo, maar nu is alles weg, geen vermelding, geen punten, geen…… op de KNVB site…….

Gerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *