sv Ouderkerk VR2 – Altius VR2 1-2 (1-1)

Gelukkig speelden we weer op een christelijk tijdstip. Ik had daarom weer tijd om rustig mijn krantje te lezen, een bakkie te doen, nou ja eigenlijk alles dat hoort bij een rustig opstaan. Het weer werkte ’s morgens niet echt mee, het kwam met bakken uit de hemel. “Hopelijk is het droog straks, als ik moet lopen”, schoot er door mij heen. Niet dus. Nou ja, dan maar in volledig regenuitrusting. Ik deed mijn regenbroek aan, mijn regenjas en trok de capuchon bijna helemaal over mijn hoofd. Terwijl ik onderweg liep dacht ik: “Hà, nu herkent niemand mij meer, zo ingedost als ik ben”. Nog geen twee tellen later een vrolijke: “Hoi Gerd”…. Nou ja alleen Isabelle dan. Hoewel ik volledig tegen de regen was beschermd liep het toch niet echt lekker door die regen. Gelukkig maakt Piet het hek bij de duiventil altijd open, mochten zich calamiteiten voordoen. Ik maak daar veelal dankbaar gebruik van, alleen nu zat hij nog op slot: “Hé, wat nou, geen Piet vandaag?”. Dus ik moest dan maar de omweg maken in de harde regen. Ik loop even later de kantine in en wie zit daar aan een hoge ronde tafel…. Piet. Ik liep naar hem toe. Hij zag mij aan komen lopen en begon te gniffelen: “Regent het, bijdehand” “Ja het regent, dat zie je goed, doe je daarom het hek niet open”, reageerde ik. “Ik heb het hek wel open gedaan….”, antwoordde Piet weer. Nou ja het zal wel. “Even iets anders”, ging Piet verder, “ik doe vandaag het scorebord aan, maar als jullie meer dan 9 maken zet ik hem uit hoor….” En lachend liep hij weg. Terwijl ik naar de meisjes toeliep kwam er een WhatsApp bericht binnen, Gaby: “Ik ben mijn portemonnee kwijt”. Ook wij schrokken hier allemaal wel een beetje van, niet zozeer dat die portemonnee weg was, maar meer om het feit dat er straks een rondje onze neus voorbijging. Je begrijpt wel, de opluchting was dan ook heel erg groot toen we even later een tweede bericht van Gaby kregen: “Hij is terecht hoor, hij ligt in de sporthal ik ga hem eerst even halen…..”. Saskia begon als wissel en wilde op mijn verzoek wel vlaggen. Vlak voor aanvang van de wedstrijd kwam de vraag vanuit het veld wie er ging vlaggen. “Saskia”, riep ik terug. “Oh, waar is ze dan?”, vroeg het veld weer. Ik keek om mij heen, maar geen Saskia te bekennen, ze stond twee tellen geleden nog naast me….. Vlak voor de wedstijd begon stond ze opeens weer naast me, alleen waar ze vandaan kwam geen idee, ik kon het ook niet vragen want ze rende inmiddels al met de verdediging mee. Het spelletje ging een beetje heen en weer en op enig moment werd de bal richting veld 2 geschopt. Sjaan stond ernaar te kijken. We wilde de andere wedstrijdbal al naar Sjaan gooien, maar die gebaarde dat ze de bal wel even ging halen. Ze klom met nogal wat moeite over het hek en liep uiteindelijk richting tweede veld. Eénmaal op de terugweg wilde ze weer over het hek klimmen, totdat haar lacherig werd toegeroepen dat ze ook via de hekdeur kon, een meter verderop. Door een ongelukkige balbehandeling kwamen we met 1-0 achter, maar even later mochten wij na een poeier van Saskia toch juichen. Tijd voor de thee.

Hans de Kuiper en Theo van Rooij hadden voor de thee gezorgd en zaten lekker te genieten van een culinair patatje. Althans Theo. Die had, waarschijnlijk uit een eerdere ervaring, zijn patat rugdekking gegeven. Hans kwam er slecht vanaf. Veel meisjes hebben nog veel meer handen en zo’n patatje is wel lekker. Dus de ene na de andere patat werd uit zijn bakje gegraaid en het enige dat hij kon doen was met lede ogen aanzien hoe zijn patatvoorraad zienderogen schronk. Ik geloof dat ze nog eentje hebben overgelaten voor hem, dan kon hij de hond uitlaten.

De tweede helft gaf eigenlijk eenzelfde beeld als de eerste helft en ook nu weer door een foutje van onze kant mochten zij er eentje inschieten. Eigenlijk hebben zij niet van ons gewonnen, eigenlijk hebben wij van ons verloren. Bij de muziekbingo, gehouden door Sander, waren we alles weer snel vergeten. Alleen ik heb gehoord, ik was inmiddels al weg, dat het hier ook niet helemaal goed ging. Als je een fout maakte moest je schijnbaar een liedje zingen. Ik heb ook gehoord dat een hoop VR2-meisjes hun keel hebben moeten schrapen en op tafel mochten komen zingen.

Memorabel moment. Als je ’s ochtend tijd hebt om de krant te lezen dan lees je wel eens hele aparte dingen. Althans ik vond hem bijzonder apart. Er stond geschreven (misschien hebben jullie het ook gelezen) dat ene Tirza de Fockert van Groenlinks Amsterdam niet meer spreekt over dames en heren of vrouwen en mannen, maar over menstruerende mensen en niet menstruerende mensen. Betekent dat als dat menstruerende mens deze kronkel doordrukt, dat ik straks niet meer met sv Ouderkerk VR2 mee doe maar met sv Ouderkerk MM2????? En wat als je 80 bent????

Gerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.