DSS VR4 – sv Ouderkerk VR3 3-0 (2-0)

DSS VR4 – sv Ouderkerk VR3 3-0 (2-0)

De A9 afgesloten tussen afslag Aalsmeer en Raasdorp. File op de hele A5 tussen de A4 en A9, althans volgens Google maps, dan maar weer eens lekker ouderwets via de Haarlemmerweg, die zag er goed groen uit in dezelfde maps. Ik heb er altijd nog een leuke jeugdherinnering aan overgehouden, uit de tijd dat we met de auto naar het strand gingen of er vandaan kwamen. Vroeger was het een driebaansweg en de middelste baan was om in te halen, altijd spannend. Die mocht namelijk door beide “partijen” worden benut. Tsja dat soort wegen kennen we tegenwoordig allang niet meer, eigenlijk maar goed ook met de huidige drukte. Arlette vroeg me of ik haar wilde ophalen. “Dat is goed maar dan rijden we wel meteen door naar DSS, anders wordt het zo’n heen en weer gerij”, gaf ik als reactie. Samen met Gloria pikte ik even snel twee meisjes op bij sv Ouderkerk. Iedereen stond al bij de Wethouder Koolhaasweg en toen ze Gloria naast mij in de auto zagen zitten kwam vrijwel uit één mond: “Hééé Gloor, wat leuk dat je mee gaat, ons komt aanmoedigen”. “Nee, nee, ik ga wel mee maar ik ga tijdens de wedstrijd winkelen in Haarlem”, was haar antwoord. “Er staat weer veel te veel op die creditcard van Gerd…..”, was mijn gedachte er meteen achteraan. Samen met Margot, Sjaan en Gloria pikten we Arlette op en togen met een gezellig meiden gekwek richting DSS. Dit keer ging het over de afgelopen kroegkwis. Sjaan en Gloria waren met hun ploegje eerste geworden en die anderen konden er “niets” van, kwam er lachend uit hun mond. Die “The Young Ones” hebben we even goed weggespeeld, laat staan de “Hovjes”, daar bleef ook niets van over. Maar ja dat kwam misschien een beetje omdat de spelleiding ze op het verkeerde been zette met hun Akroplis dat dus de berg is en niet het gebouw dat dus het Parthenon is of dat de euro ook in Kroatië de munteenheid is, helaas de Kuna is de munteenheid i.p.v. de euro. Ach, wat maakt het uit het was volgens mij zo te horen weer bar gezellig tijdens de kwis. Terwijl zij zo aan het ginnegappen waren reed ik inmiddels in Haarlem met van die heerlijke drempels en hoorde vanachter de giga zonnebril die Margot op had “of dat ik die heuvels misschien kon ontwijken”, ze was nog steeds de vorige avond aan het verwerken. Eenmaal bij DSS druppelden de andere meisjes ook binnen. Terwijl zij van het zonnetje stonden te genieten ging ik op “kleedkamersleuteltocht”. “Jullie hebben kleedkamer 8, alleen het team dat erin zit, heeft de sleutel nog niet teruggebracht”, wist de meneer van de receptie mij te vertellen. Hij ging helaas niet in op mijn voorstel dat als hij mij nou hun betaalde borg zou geven, ik wel goed voor de borg zou zorgen (aan de bar) en de sleutel later wel terug zou brengen na onze wedstrijd. Met de mededeling om nog even geduld te hebben, liep ik naar de meisjes die beneden stonden te wachten. Tijdens het mede wachten gaat mijn telefoon, Maarten, ik nam op met “ja lekker”…. “Ahh, komt mooi uit, hij staat klaar, we zitten boven, op het terras”, was zijn hint. Toen ik boven op het terras kwam zaten Maarten, Gerda en Willie daar lekker te genieten van het zonnetje en ook van een heerlijk drankje. Ik ging er gezellig bijzitten en we kregen al snel iets over ons van “van ons hoeft de wedstrijd eigenlijk niet zozeer meer, het is zoooo lekker hier in het zonnetje”. Terwijl wij heerlijk aan het chillen waren, zag ik uit mijn ooghoek Maarten zijn telefoon pakken en ijverig begon hij te toetsten met als afsluiting niet alleen een druk op de knop maar mompelde hij daarnaast er achteraan de opmerking: “Zo meiden, alsjeblieft, de opstelling en doe je best straks, ik heb met dit lekker zonnetje en biertje nu even geen zin in die benauwde kleedkamer…..” Helaas aan alles komt een eind en dus ook hieraan. Het was nog een eind lopen naar veld drie, dus we moesten helaas op tijd weg. De meisjes waren zich al keurig aan het warmlopen, wij waren al warm, nog steeds in chil-stand en opeens krijgen we vanuit het veld toegeroepen: “Wat is er????” “Hoezo, wat is er????”, vroegen we. “Nou jullie kijken zo zielig…..”. Terwijl wij het ons comfortabel aan het maken waren bij de duck out, kwam de scheidsrechter naar ons toe gelopen. “Hier bij DSS beginnen wij altijd bij de middencirkel, ieder aan een kant van de middenstip. Ik dacht: “Oh jee, is dat weer zo’n scheids die pasjes controle op het veld doet.” Niets van dat al, hij sprak de goegemeente toe dat hij een sportieve wedstrijd wenst te fluiten en om dat de benadrukken beginnen we met het elkaar geven van de hand. En daar liepen onze meisjes in een rijtje de hand te schudden van hun vijand. Ik moet eerlijk zeggen het had wel iets.

Ach, het was weer zo’n wedstijd waarvan je dacht “dit is weer zo’n ons VR3 verlies potje”. Je bent verre van de slechtere, alleen onze vijand heeft altijd mazzel en wij altijd pech lijkt het wel. Het derde doelpunt was nog het mooist en is zeker het vermelden waard. Het leek wel een ingestudeerd één tweetje tussen Daffie en Suus K. De bal werd uit een corner voor gegeven. Daphne vangt hem op met haar heup en kaatst hem door naar Suus K die hem vervolgens onhoudbaar met haar borst voor de keepster langs het doel inwerkt. Helaas was het onze eigen keepster Kim met daarbovenop ook nog ons eigen doel dit keer. Meisjes, volgende keer gaan we er weer voor, net zo makkelijk toch. We hadden een bitterballen bon gekregen, na afloop was het dan ook snel weer terug naar het zonovergoten terras en dit keer met een bittergarnituur aangeboden door DSS. Ik denk dat ik geloof dat ik een verzoek ga indienen bij het voetbal bestuur, dat ze dit ook bij sv Ouderkerk moeten gaan doen, voor het enige en echte VR3 team dat sv Ouderkerk rijk is.

Memorabel moment. Ik denk dat het kwam vanwege het feit dat je een wedstrijd aan het verliezen bent waarbij je denkt “het hoeft eigenlijk helemaal niet”. Ik denk dat het kwam vanwege het feit dat dat chillen op het terras ook wel lekker was. Ik denk dat het kwam vanwege het feit dat het al met al heel gezellig was naast het veld. Opeens uit het niets begon Maarten te zingen, niet alleen de tekst maar ook de melodie van zijn liederen waren denk ik een beetje geïmproviseerd: “Zondags hoef je niet te werken….en speelt VR3 geen voetbal….en dan gaan we met zijn allen….” Wij keken elkaar een beetje aan, zo van…..ach je weet wel. Maarten ging onderwijl rustig verder, draaide zich naar ons om, keek ons breed lachend aan en zei: “Kom zing mee….” Wij wilden wel maar de tekst ontbrak ons aan alle kanten, de melodie veranderde continue. Het leek wel stiften (kaartspel) waarbij de spelregels per minuut veranderen, hier de tekst en melodie. Dus wij konden niets anders dan onze schouders ophalen. Maarten trok zich er niets van aan en ging vrolijk verder…..

Gerd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *