SV OUDERKERK JO17-1 WEDEROM SECOND BEST

Vandaag dan de kampioenskraker op het programma tussen AFC en SV Ouderkerk in de Hoofdklasse B. Wat was afwachten wat deze zondag het team van trainer Shaam en coach Niels zou gaan brengen. Kon 17-1 boven zich uitstijgen zoals in de thuiswedstrijd die met maar liefst 5-1 werd gewonnen… Zou AFC enkele versterkingen toevoegen met landelijke divisie ervaring…. En hoe zou het wedstrijdverloop zich ontwikkelen…. Vanaf start volle bak of twee elkaar aftastende teams???

Voor start van de wedstrijd werd duidelijk dat AFC over een goed bemande bank beschikte dus een van de bovenstaande vragen kon worden afgevinkt. De Amsterdamse opponent kwam vandaag in ieder geval goed beslagen ten ijs op het eigen sportpark “Goed Genoeg”.

Het fluitsignaal klonk en de wedstrijd ging van start. AFC deelde de aanvallende plaagstootjes uit; s.v. Ouderkerk ving die goed op en via leep opbouwend spel over de linkervleugel via spelers als Sander, Steven en Mike werd via de crosspass naar rechts Joey tot drie keer toe in uitstekende schietpositie gebracht. Helaas scheerde twee schoten kiezelhard over het doel van de niet zeker ogende AFC-doelman en stierf een in gedachte prachtige volley in schoonheid richting niemandsland. De eerste 10 minuten beloofden dus heel wat namens de blauwwitten.

AFC was inmiddels wakker en besloot de teugels aan te trekken. S.v. Ouderkerk werd steeds verder teruggedrongen op eigen helft. Waar de flankaanvallers veelvuldig snel opkwamen en backs Boele en Jazz veel last bezorgden was gelukkig de AFC-spits niet al te scherp in de afronding. Bovendien wisten keeper Martin en centraal duo Koen en Wouter de nodige aanvallen van AFC te neutraliseren. Eerlijk is eerlijk, de Amsterdamse druk werd groter en groter en Ouderkerk wist daar eigenlijk alleen lange ballen naar voren snel thuis qua spel tegenover te zetten. Het middenveld – normaliter het voetballend en combinerend kloppend hart van het team – werd overgeslagen met als gevolg dat de aanvallers ook niet met bruikbare, lekker ingespeelde ballen in stelling konden worden gebracht. Het was gewoon te weinig tegen een steeds beter draaiend AFC.

Een dekkingsfout achterin – aan de buitenkant staan i.p.v. de kortste weg naar de goal afdekken- waardoor een flankaanvaller frank en vrij kon opstomen naar het doel, kon afleggen naar een opkomende man die simpel kon binnen tikken betekende de 1-0 voor AFC. Een verkeerd verwerkte bal in de verdediging die ongelukkig meters hoog de lucht in ging, vervolgens goed werd aangenomen door een AFC-speler, wederom werd afgelegd naar een dichtbij staande teamgenoot die simpel doch hard inschoot betekende 2-0. En dat was tevens de ruststand.

De pauze had s.v. Ouderkerk zichtbaar goed gedaan. Enkele positiewisselingen qua linie zetten enkele sleutelspelers van de JO17-1 meer in hun kracht. Het spel oogde dynamischer en met overtuiging en wilskracht werd AFC in het defensief gedrongen. Een onschuldig ogende bal na een door AFC afgeslagen aanval werd helaas verkeerd ingeschat en was het dus AFC die op dat moment tegen de veldverhouding in 3-0 op het scorebord toverden.

Alles met een blauwwit hart was even uit het veld geslagen…. In het veld was het vervolgens even rommelig door wisselen en na 5 minuten weer zelfde spelers wisselen… begeleid door gemorrel binnen en buiten de lijnen.

Gelukkig trokken enkele SVO-sleutelspellers het initiatief naar zich toe en gingen door met combineren en aanvallen voor zover de tegenstander dit natuurlijk toeliet. Al rap kwam de 3-1 tot stand via een prima aanval die werd afgerond met een fraaie kopbal van Steven. Er rees hoop in de Ouderkerkse geledingen. Die werd snel de grond ingeboord door wederom lichtzinnigheid in veldbezetting en het inschatten van een niet al te lastige AFC-aanval.

Het mag gezegd worden en misschien was het tegen beter weten in. De blauwwitte brigade pepte elkaar nogmaals op om alles eruit te persen wat mogelijk was en dat resulteerde op karakter in de 4-2 van Joey. AFC was hun kampioensfeestje al aan het vieren maar de coach besloot toch nog ff voor het laatste kwartiertje wat defensieve zekerheid in te brengen. Je weet immers maar nooit met die gekke Ouderkerkers.

Die gingen door met aanvallen want alleen winst telde. Wederom startte de opbouw bij Sander en Wouter…. Helaas verslikte in al zijn opbouwende ijver Wouter zich in de controle over de bal waardoor een AFC-aanvaller zomaar vrij baan recht op Martin af kon gaan. Waar Martin deze middag de nodige ballen wist te pakken had hij helaas geen antwoord op de inzet van deze AFC-er en was het 5-2, tevens de uitslag van deze finale. En zo wederom tweede in de competitie.

Bij Ouderkerk deden vandaag natuurlijk meer spelers mee dan de eerder vermelde namen. Linksback en normaliter terriër Jazz had vandaag niet zo zijn dag en werd vervangen door Dennis die eigenlijk vandaag zijn eerste potje speelde na een seizoen lang blessureleed. Zijn rentree had een gelimiteerde tijd en uiteindelijk maakte linkspoot Tijn de wedstrijd vol als linksback. Op rechtsback moest Boele vervangen worden door Levi uit de 16-1 die leverde wederom een puike partij af. De uitstekende uitrappen van keeper Martin op spits Colin mogen ook niet onvermeld blijven. Helaas had ‘vrouwe Fortuna’ vandaag haar krachten niet richting sportpark Goed Genoeg afgestuurd en leverde dit i.t.t. veel andere wedstrijden nu geen doelpunt(en) op. Dan is er altijd Willem die met zijn lange passen het veld van doel tot doel oversteekt. Zo ook weer vandaag. Hidde en Koen die in hun rol als vaste invallers hun nut dit seizoen bewezen hebben hadden vandaag een bescheiden rol wat niet los kan worden gezien van de geboden speeltijd. En last but NOT least onze power girl Estella die in Spanje verbleef (met naar verluid bij Barcelona).

Trainer Shaam en coach Niels veel dank voor de zorg voor het team. Allemaal op naar het nieuwe seizoen!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.