Vrijwilliger van de maand Theo Barlag 75 jaar

Theo: vanaf 2002 dagelijks als vrijwilliger op het complex aanwezig eerst bij NEA later sv Ouderkerk, tot in 2016 een ernstige ziekte zich openbaarde en Theo zijn werkzaamheden moest stoppen.

Jouw werkzame leven:

Ik heb 35 jaar het sportcomplex van ABN AMRO in het Amsterdamse bos onderhouden, dat waren 2 voetbalvelden 5 tennisvelden, de kantine, kleedkamers en alles wat erbij komt, van de toiletten tot aan het tappen van een biertje.

Samen met mijn vrouw Martha beheerden wij het hele complex, wij woonden er ook in de dienstwoning en onze 3 kinderen zijn er opgegroeid, die hadden natuurlijk een prachtige speelplaats.

In de zomer waren er veel internationale cricketwedstrijden. We hebben daar een geweldige tijd gehad maar ik was natuurlijk wel 7 dagen per week aan het werk.

Het park werd in 2000 opgeheven, de bank had een contract voor 30 jaar voor 3000 gulden per jaar en toen dat contract afliep ging de huurprijs naar 30.000 gulden per jaar, daar ging de bank niet mee akkoord en toen is het complex en onderhoud over gegaan naar de gemeente en ik kon op 60 jarige leeftijd vervroegd met pensioen.

Dat hield dus wel in dat wij daar niet meer konden wonen en dus uit de dienstwoning moesten, wij hadden daar al een tijd rekening mee gehouden want zoiets zie je natuurlijk aankomen dus waren we toch wel aan het sparen geslagen voor het geval dat.

Verhuizing naar Ouderkerk

Mijn zoon was bij Gerard Sieverding op Hoofdenburg de tuin aan het onderhouden en kwam thuis om te vertellen dat hun huis te koop zou komen want zij hadden in de nieuwe wijk Benning een huis gekocht, dat was in 1997. Wij hebben dat huis kunnen kopen, Sieverding kon nog een tijdje blijven wonen want zijn huis was nog niet klaar en wij hadden de zekerheid dat we over konden stappen naar Ouderkerk. In 1999 zijn we daar ingetrokken.

Sv Ouderkerk

In 2002 ben ik bij de vrijwilligers gekomen eerst bij NEA waar mijn broer Herman al aan het werk was en later in 2004 na de fusie naar het nieuwe complex aan de Weth. Koolhaasweg. Ik was bijna dagelijks op het complex, eigenlijk zette ik mijn werk uit het Amsterdamse Bos voort bij de club, mijn vrouw zei weleens het is net of je naar je werk gaat, alleen krijg je hier niet voor betaald. Ik kon daar dan tegenin brengen dat ik in plaats van 7 dagen nu maar 5 dagen in de weer was en niet van s morgens vroeg tot s avonds laat maar gewoon van half 10 tot half 4 toch een duidelijk verschil.

Ziekte

In 2016 werd ik ziek, ernstig ziek ik had blaaskanker, plaste bloed en allemaal narigheid, dan ga je de molen in chemo’s e.d.

In december 2017 ben ik geopereerd 3 weken ziekenhuis en dan beginnen aan het herstel. We praten nu in oktober 2018 en afgelopen september ben ik weer eens wat gaan doen bij de club, rustig aan. Ik verzorg het clubblad eens in de zoveel weken en op vrijdagmiddag met de middag onderhoudsploeg doe ik wat werkzaamheden.

’s Ochtend ga ik niet naar de club want het neemt toch nog wel wat tijd in beslag op gang te komen, maar het gaat elke keer met stappen vooruit ik moet natuurlijk de conditie opbouwen. Mijn vrouw en ik hebben een elektrische fiets gekocht dan stap je toch weer wat makkelijker op de fiets en trap je weer makkelijk een stukje verder.

Club gemist?

Nee absoluut niet daar heb je geen tijd voor, deze ziekte heeft zo’n impact op je leven, je thuis situatie en alles waar je mee te maken krijgt, nou dan denk je heus niet ” hoe zal het bij sv Ouderkerk gaan”.

In de periode dat ik elke dag op de club was kwam ik een keer thuis bij Martha en duwde haar 2 euro munten in haar hand, waar komt dat vandaan vroeg zij? Ik zei haar dat ze weleens mopperde dat ik niks verdiende bij die club, dat ik beter naar een baas kon gaan. Nou zeg ik “ kijk dit was mijn winst vandaag”, er was een urinoir wat verstopt was en met geen mogelijkheid liep het water weg, dus ik heb hem afgekoppeld omgedraaid en ja hoor daar kwamen deze 2 euro munten uit. Dat was dus mijn verdienste bij een dagje sv Ouderkerk.

Volgende vrijwilliger

Ik zou Kees Leurs aanbevelen, Kees en zijn hele familie zijn bijna hun hele leven een stille krachten van de vereniging.

Herman van Luijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.