Sprankelend Zaterdag 3 gaat voor de dubbel

Hele vereniging gunt het Vlaggenschip een schaal en een cup

Sprankelend Zaterdag 3 gaat voor de dubbel na overtuigende bekerzege op DEVO´58

Zaterdag 3 kampt met een minderwaarheidscomplex. Al seizoenen lang verspeelt het Vlaggenschip namelijk het kampioenschap aan een op het oog niet per definitie veel betere runner-up.
Dit seizoen hebben de zaterdagvoetballers een nieuwe kans op de titel en lijkt met een ruime voorsprong op aanjager VVA Spartaan het nu eindelijk te kunnen gaan lukken. ‘OSDO 3’ pakt het daarom dit seizoen maar meteen extra goed aan, want na de overtuigende bekerzege op DEVO’58 van gisteren zijn de mannen van ultra-supporter Nico Kouwenhoven nog prijstechnisch actief op twee fronten. Na jaren van frustrerende droogte ligt nu met een door aankoopkoning Duitsche Wirz gecreëerde sterrenploeg een heuse dubbel in het verschiet. Toch is het niet allemaal zonneschijn aan de blauwe-witte zaterdagse horizon.
‘Als mensen van in de vijftig vrijdagavond nog gaan afzeggen om te ‘studeren’ dan besef je weer op welk niveau je eigenlijk actief bent’, vertelt een toch trotse Wirz; over wiens familie volgende maand een ware mini-bio verschijnt van de pen van de Ouderkerkse Wolkers; Herman van Luijn.

 OUDERKERK AAN DE AMSTEL, door Jordy Beukeboom

 Zaterdag 3 speelde vandaag tegen DEVO’58; buurtjes van ZSGO-WMS waartegen Zondag 1 vandaag de strijd aangaat. Het bleek een fysiek stevig en studentikoos team, dat niet van plan was de volgende bekerronde gratis aan sv Ouderkerk cadeau te geven.
Er ontspon zich in de eerste helft een zeer aantrekkelijke wedstrijd, waarin beide ploegen hun mogelijke Kerst-frustraties over schoonfamilie even goed van zich af speelden. Dan kunt U denken aan de lange Keniaan Michael ‘Hakim’ Sandifort, die gedurende de ‘mooiste tijd van het jaar’ natuurlijk weer tegen het vals grijnzende gezicht van teammaatje Mienck moest aankijken. Sand speelde een meer dan uitstekende eerste helft, waarin hij zich naast de aanvallende impulsen die we van de broer van Tom Kroes gewend zijn zich ook verdienstelijk maakte met defensieve intercepties. Maar eigenlijk zat heel Zaterdag 3 aan de Duracell; mede geïnstigeerd door het al even frivole voorkomen van de bezoekers; die in een mooi klassiek wit tenue speelden (met zwarte accenten); helaas ‘verpest’ door iets dat als door een grote golfbal kan worden opgevat als shirtsponsor.

Ter zake. Reinout was dichtbij een goal toen hij een voorzet van de rechterflank in twee keer fraai richting Amsterdamse doel verlengde. De Amsterdamse goalie had er echter nog een handje tegenaan, waarna de bal via de lat over het doel van DEVO’58 verdween. Ouderkerk had de betere kansen, want ook Sand en Rein waren dichtbij, terwijl Tommie een door arbiter R. Geijsel  op appèl van onze huis-Keniaan in de zestien neergelegde indirecte vrije trap hard de muur in roste, tot afgrijzen van toeschouwer en toekomstig vader Jeroen Backer.
Sv Ouderkerk had in de eerste helft slechts een (1) wissel in de persoon van de altijd sympathieke Italiaanse vedette Fabrizio Asseltelli (in huiselijke kring nog gewoon bekend staand als Matthijs van Asselt). Asseltelli had echter griep gehad en was zodoende oneerbiedig gezegd een halve wissel, al deed de strateeg nog een kwartier mee na rust, waarin hij met zijn eerste balcontact bijna direct een assist te pakken had. Dat de reservebank zo leeg was had ook te maken met de persoonlijke perikelen van twee oudgedienden van Zaterdag 3. Zo zag de sympathieke Patrik (zonder C!) Zeldenthuis zich gisteren opeens in de rol van Harrie Haast. ‘Mijn zoon Tom moest voetballen in Purmerend, dat is voor mij drie kwartier rijden. Het was rennen en vliegen, maar uiteindelijk zag ik wel in dat ik niet op tijd zou komen voor aanvang van mijn wedstrijd en heb ik letterlijk terug geschakeld’. De Clooney van ’s-Graveland was in de tweede helft weer het gebruikelijke baken van rust in het team. Toen stond het overigens al 1-0 door een goede kopgoal van Rein vlak voor rust.

Lange blessuretijd
Scheidsrechter Geijsel zag dat het in eerste helft goed was en liet daarom extra lang doorspelen. De kale fitnessgoeroe moest zich keer op keer verantwoorden aan de twee DEVO’ers met de grootste mond, die de onafhankelijke man in het zwart (geel) door zijn blauw-wit gestreepte lange kousen verdachtten van Ouderkerkse sympathieën. ‘Het is dat ik het duel zonder kaarten wilde afdoen, maar het was op het randje’, vertelde Geijsel met een knipoog naar het zeer sportieve duel. Ook vader Ton neemt regelmatig de fluit ter hand, een waar familietrekje, net als het gebrek aan haargroei (…).
In die lange blessuretijd kregen de Amsterdammers nog een vrije trap van een meter of twintig. De mooie trap van DEVO (Door Enige Vrienden Opgericht) was een prooi voor de Ouderkerkse tijger Braaksma; die al toucherende de bal tegen de paal aankeek. Zo ontsnapte Ouderkerk aan een onverdiende tegenvaller; die onze nukkige Keniaan ongetwijfeld in woede had doen uitbarsten. Nu parkeerde de lange vedette zichzelf handig onder de douche met lichte liesklachten, waar hij overigens in recordtempo uit was om maar niets van het spel van zijn inmiddels door de zon gestreelde teamgenoten te hoeven missen. Jammer dan weer dat Sand zijn taak van het brengen van de reservebal naar dictator Wirz vernonchalanste met een druk gesprek met zaakwaarnemer Wijn; die in Oostenrijk een contract bij FC Tirol voor Sand heeft klaarliggen.
‘Allemaal leuk en aardig, maar nu we voor de dubbel gaan wil ik natuurlijk wel met sv Ouderkerk Europa in straks’,  was het logische commentaar van Sand na afloop, waarmee hij FC Tirol vrijwel letterlijk in de vrieskast zette. Het valt Mikey te prijzen dat hij zijn clubliefde verkiest boven financiële onafhankelijkheid en een heerlijk leventje in het mooie Tiroolse landschap; inclusief eigen chalet op de mooiste berg van Mayrhofen. ‘Ik vind het leven van semi-prof juist leuk,’ oreerde Sand na afloop aan de ademloze toeluisterende jonkies Spork, Harmsen en Korrel, ‘want mijn baan als controller bij Deep Ocean houdt mij met beide lange benen op de grond. Ook wil ik mijn dochtertje Juul niet opvoeden met het akelige idee dat papa voor een stinkende smak Oostenrijkse AlpenMarken zijn clubliefde verkocht heeft.’

Afwezig
De mannen De Kuiper, Van Diermen, Kause en Wagenaar waren vandaag afwezig; al nam broertje de honneurs voor El Jardinero Wagenaar deze zaterdag waar. Koenaan moest zijn schoonpa helpen met koeien melken, terwijl de übersympathieke Kause nog steeds kampt met de vervelende verschijnselen van een instabiliteitsblessure. Le Petit Prince werd ook node gemist in de derde helft. Wie deze keer uiteindelijk niet gemist werd was Henk-Anne van Diermen. De uitdager van Rico Verhoeven (na Badr mag Henkie het proberen) heeft het verbruid bij teammanager Duitsche Wirz. ‘Ik kreeg vrijdagavond opeens een appje op onze groepsapp. Dat gebeurt natuurlijk al nooit…,’ spuugde een cynische Jerry, ‘…maar de reden van afzegging van Henk was zowel ergernis- als lachwekkend. Henkie typte ons dat hij vandaag moest studeren… Die vent loopt bijna in de vijftig, wil ie soms voor Max Geheugentraining gaan?’ besloot de dikke dictator zijn briesende betoog. De sterkste man van Nederland heeft bij deze wat goed te maken.
Jerry Wirz had nog een persoonlijk hoogtepunt toen hij voor rust op de bal ging staan, pardoes omviel en met honderd kilo pure (zwaarte)kracht de grond liet beven en daarmee een gevaarlijke aanval van de tegenstander inleidde. Wirz kreeg hiermee de lachers op zijn hand.
Verder was de Duitser weer zijn sociale zelf en keek het zwaargewicht van de ploeg helder uit zijn mooie blauwe ogen. Daarmee stak hij qua schoonheid bijna teamknapperds Out en Spronk naar de (Jerry) kroon (flauw). Thijs Out verscheen in de tweede helft vanuit het niets op het veld, waarna de Gladde met gemak zijn mooie speltechniek op de strakke kunstmat neerlegde. ‘Toch een mooie voetballer die Out, niet?’, poneerde in de dug-out good-old Nico Kouwenhoven (74), die ondanks afwezigheid van lieveling zoon Sven (pappadag) toch ten tonele verscheen. ‘De jongens rekenen op mijn komst, ik ben er eigenlijk altijd bij, al kom ik natuurlijk voor negentig procent om Sven te zien keepen’.

De sympathieke zeventiger krijgt op zijn oude dag nog te maken met een ‘gedwongen’ verhuizing van zijn adres aan de lommerrijke Theresiastraat in Ouderkerk aan de Amstel; daar waar de grondbeginselen van Nuttig En Aangenaam nog steeds te ruiken zijn. ‘Ik woon daar al veertig jaar met veel plezier. Marco en Sven zijn er opgegroeid. Maar een eventueel nieuw huis over een jaar of twee zie ik ook wel zitten’. Het is afwachten of de oude wijsgeer (die een woonverleden heeft boven de Bodega (!) – ‘Mijn vader had toen een melkwinkel waar nu de Bodega zit. Helaas ging hij toen over de kop en moest ik dat huisje uit. Mooi huis hoor! -) ; het is dus afwachten of Nico opnieuw een open haard in zijn nieuwe huis laat installeren. ‘Ik hou wel van een gezellig vuurtje, maar mijn vrouw is er niet zo weg van’.
Mevrouw Kouwenhoven doet tegen een bescheiden onkostenvergoeding tegenwoordig de wasdienst voor de vedettes van Zaterdag 3; die er picobello fris bijliepen.

Ronde verder
In de tweede helft breidde Ouderkerk de score uit naar een keurige 4-0 overwinning. Thijs Out verlengde een mooie voorzet vanaf de linkerflank tegen een Amsterdamse hand: terechte penalty. De telg uit de bakkersdynastie van het dorp (eigenaresse Jacqueline is zijn nichtje) schoot de bal gladjes tegen de touwen. Fischer had hierna nog een goede assist op Rein, maar de goal van Harmsen werd afgekeurd vanwege ‘tweede-bal-terreur’ vanaf veld 2. Misschien toch niet zo handig om daar ploegen over de breedte van het veld te laten spelen, al wil ondergetekende natuurlijk niemand in de vingers snijden… (dat heb ik immers al vaak genoeg gedaan – (beschrijvende modus aan) schrijver grinnikt (beschrijvende modus uit).
Maar goed, het gaat vandaag niet om mij, maar om een jongen als Tom Spronk bijvoorbeeld. Het loopwonder uit Amstelveen staat niet alleen bekend als het mooiste kind van de klas, maar beschikt ook over de gave om met de bal dat te doen wat hij wil. Waar Tanny het in de eerste helft nog te onbeheerst deed, daar liet hij in deel twee zijn kleine voeten spreken. Tot jaloezie van Backertje besliste Tom een mooie individuele actie met een heerlijk in het Amsterdamse hok geplaatste toverbal. ‘Puur geluk!’, verslikte de intens gelukkige Ouderkerker Backer zich nog bijna in het spel van liefhebben en haten met zijn mattie.

Hans-Hein had nog zijn gebruikelijke momentje, maar keepte verder solide. De jonge vader van Bente was uiteraard ook weer een gezellige speelpartij in de derde helft, die tot na 19.00 uur ’s avonds duurde (…). Let wel; de mannen zaten al om kwart over twee in de kantine van sv Ouderkerk; waar de heren van Zaterdag 4 de tap bedienden.
Froger en co (Danny en Maxim zitten in de ploeg) zouden moeten aantreden tegen Overamstel, maar die ploeg had te weinig mensen paraat. Aanvoerder Marvin van Rijn en zijn voetballers voelen zich zeker niet tegoed voor sv Ouderkerk. ‘Onze eerste indruk was goed en Ouderkerk is een heel gezellige club gebleken’, vertelt een ontspannen Marvin. ‘Wij hebben geen eisen neergelegd en zijn ook geen sterrenteam. Een paar van onze jongens zijn wat bekender dan de rest, dat is alles.’ Dat Zaterdag 4 geen sterallures heeft bleek wel uit het feit dat zij tot laat de bierkraan bleven opendraaien. ‘We hadden deze bardienst kunnen afkopen geloof ik, maar dat is onze eer te na.’ De mannen hebben de beschikking over een door hunzelf geregeld tenue van Nike. Dit rode uittenue moet een blikvanger zijn, helemaal vanwege de shirtsponsors. Zowel mediagigant dagblad De Telegraaf als ‘het grootste meezingfeest van Nederland’ sieren de polyestervezels van het shirt van de sterrenploeg. Dan weet U natuurlijk dat het hier om Toppers in Concert gaat. Deze beide mega-sponsoren (qua naam, (nog) iets minder qua sponsorbedrag) staan ook op het fraaie blauw-witte thuistenue van Zaterdag 4; wat uiteraard door onze Italiaanse kledingsponsor Erreà is verzorgd.

Alleen Asseltelli weet hoe je deze merknaam uitspreekt, maar iedereen kan zien hoe mooi onze ‘kit’ op het veld tot uiting komt. Toppers in Concert wilde overigens een dubbele bebording langs de kant hebben, maar uiteraard was de keizer van de wijn Dennis Wiersema een paar maandjes eerder, waardoor er voor Toppers misschien letterlijk met borden geschoven gaat worden. Een andere optie zou twee losse borden zijn voor het concept wat dit jaar Pretty in Pink voor 25 en 26 mei op de agenda zet. Bedenker René Froger (samen met manager Benno de Leeuw) heeft wel wat weg van onze Duitsche Wirz. Beide heren zijn permanent aan de lijn, maar weten zich op een uitzondering na geliefd bij een zeer breed publiek en zijn overal voor te porren. Zoon Danny speelde ondertussen achter de bar alsof hij met tegenzin zijn bardienst vervulde, maar de jonge zanger (net dertig) bediende zeer attent en met een glimlach. Danny was terug uit 1972 (tv-programma waarin een gezin een weekend terug in de tijd leeft) en is gelukkig met zijn lieve Do; die er helaas weer niet bij was. Wij willen onze Rudy Bakker wel op zijn bek zien gaan bij zijn move naar de donkerharige Dominique, al was Clown Bakkie verstandig genoeg vandaag niet aanwezig om zich voor te bereiden op zijn belangrijke assistentenrol voor vandaag bij Zondag 1.

Jammer voor Zaterdag 4 dat de kantine niet dermate druk was dat de tapskills van de sterren echt aan een goeie test onderworpen werden. Dat gaat wellicht komen rond mei; als Zaterdag 3 zich kan opmaken voor het binnenharken van de ‘dubbel’. Hoewel er in de beker nog een lange weg te gaan is lijkt het winnen van de Amstel Cup (Jeff Koopmans ging alvast Amstel paaien met zijn bezoekje aan de Heeren van Amstel Live) voor het vlaggenschip de kortste weg naar Europa.
Statisch groter lijkt de kans op een kampioenschap, maar de Ouderkerkse plankenkoorts is natuurlijk een niet te onderschatten factor die in het verleden dus al meermalen roet in het eten heeft gegooid.
De bijna altijd relaxte Clooney van ’s-Graveland Patrik Zeldenthuis ziet een kampioenschap echter wel gebeuren. ‘Zo’n titel is leuk, maar het gaat mij vooral om het feestje na afloop van de kampioenswedstrijd!’

Oude foto:

Ook OSDO-icoon Ruud Samson kwam gisteren om een uur of 18.00 nog aanwaaien in de kantine om het clubhuis te verblijden met zijn droge humor.

Ook de charmante Marieke en Joan-Ann (beiden afwezig op foto) kwamen de mannelijke hormonen nog even opjagen ?
Frank en Jeroen speelden vandaag een behoorlijke pot. Rechts ziet U Asseltelli, die toen (augustus 2016) al een beetje pips zag. Een weekje skiën in de Dolomieten zou de strateeg een wonder doen. Of een enkeltje zonnestudio (tip van ondergetekende, maar pas op je huid!)

Man of the Match: Thijs ‘Wolt’ Woltering speelde als El-Fisch in zijn oude OSDO-dagen

Mede namens Asseltelli: Ciao a tutti e arrivederci!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.