sv Ouderkerk VR3 – WV-HEDW VR4 1-3 (0-1)

Toen ik opstond dacht ik bij mijzelf, hmmm vandaag is het 1 april hoeveel flauwe grappen zullen er vandaag op mij afkomen. De eerste kwam al vrij snel, ik zag dat ik berichten had op mijn WhatsApp en zo nieuwsgierig als ik ben, toch maar meteen even kijken. “De wedstrijd gaat niet door”, stond in het eerste berichtje. Oké dan…., dat is dan nummer 1 op naar de volgende, zal ook wel in de trant zijn van “hé, er zit een vlek op je mouw” “je veter is los” “er zit wat op je neus”. Op weg naar sv Ouderkerk kwam ik Ellen tegen met in haar hand een riem. Ofwel deze begon in haar hand en eindigde in de planten op de grond. “Moeten we nu al verzamelen”, zei ze met verschrikte ogen toen ze me zag, “ik ben eigenlijk nog maar net wakker, Bart besloot toch maar zijn verjaardag te vieren en nodigde snel allemaal vrienden uit voor een borrel, het werd een beetje laat of vroeg…..” “Oh vandaar dat je alleen je riem uit laat en Norbert vergeet er aan vast te maken”, antwoordde ik. Terwijl ik dat zei floepte Norbert omhoog uit de struiken om een aai in ontvangst te nemen. Ik was inderdaad vroeg, maar dat kwam omdat ZA3 weer thuis speelde. Is toch wel leuk,  naar zo’n partijtje kijken vóór de onze. In hun pauze maakte Maarten de opstelling en stuurde dat in onze app door. “Zo, dan weten ze die alvast, kan ik mooi nog even bij ZA3 gaan kijken”, en weg was hij.

De meisjes druppelden één voor één binnen en het werd alsmaar gezelliger aan tafel. Ellen was niet de enige die een feestje had gehad de vorige avond, zo te zien waren er meer. Maar feit blijft, karakter hebben ze wel, ’s avonds een vrouw ’s ochtend een vrouw. Het was weer een echte VR3 verlieswedstrijd, het waren vanaf onze kant ‘sociale doelpunten ‘, alleen jammer dat ook dit soort doelpunten gewoon tellen. Onze Roos had het in ieder geval goed op haar heupen. Ze stond linksbuiten en ze kreeg het tot drie maal toe voor elkaar dat haar tegenspeelster, hun rechtsback, zich liet wisselen omdat Roos veel te snel was. Daar hadden ze geen zin in. We gingen uiteindelijk met 1-3 het veld af en konden ons opmaken voor de derde helft. Je hebt wel eens van die zaterdagen dat er niets noemenswaardig voor, tijdens, of na de wedstrijd gebeurt, dit was er zo een…..

Memorabel moment. Tijdens het verzamelen komt Suus K naar mij toe met pretoogjes en een brede glimlach. “Kijk eens Gerrie, die heb ik voor je meegenomen”. Terwijl ze dat zei duwde ze een flesje nivea zonnebrand factor 50 in mijn hand. “Vorige week vroeg je nog aan ons of iemand zonnebrand bij zich had”. Dat is inderdaad waar. Meteen gaat er door je heen: “Ze denken wel aan je, die lieve meisjes….”

Gerd

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.