Sebastiaan Boer, de man over wie dit dagboek gaat, is een man van vallen en opstaan. Zijn leven in een notendop, periodes met diepe dalen en hoge toppen, kracht en passie gecombineerd met verslagenheid en onkunde. Laat je meeslepen in een verhaal vol bedrog, liefde, intriges en muzikale hoogtepunten
We slepen jullie mee naar begin jaren negentig, een nog jonge Sebastiaan Boer komt als brugklasser de grote deur van het CSB door, nog onwetend over wat hem te wachten staat op deze school, door hem zo mooi verwoord als: Het zwarte gat dat leidt naar de grote wereld, een gat waar niemand iets van weet, maar wat je je hele leven mee zal dragen.
Boer, oudste zoon uit een gezin van vier, Vader Hans, oud fluitist van de band Zwoel Geweten. Moeder en tevens Spiritueel Leider, Aline en als laatste zijn jongere broer Jasper Boer, computergenie en drankcoureur.
De familie Boer, linksboven Hans, rechtsboven Aline en onderin de gebroeders Boer
Sebastiaan zag het levenslicht op 17 januari 1979, geboren en getogen op een woonboot ontdekte Sebasje de eerste avonturen van het leven. Hij speelde altijd heerlijk rond de woonboot en maakte een rustig baby leventje mee. Naar mate de jaren vorderden en Sebas ouder werd namen zijn ouders hem elke zomer mee naar het buitenland. Heerlijk touren door stad en land met de oude ´lelijke eend´, terwijl de hele familie lekker meezong op de bekende klanken van een tape van het bandje ´de Nits´.
Van boven naar beneden: De trouwe lelijke eend van de familie Boer en de band ´de Nits´
Sebastiaan kende een gelukkige jeugd, vaak speelde hij op straat met zijn broertje en zijn buurjongen Michael. Boer groeide pas echt op, op de Amstelschool. Onder leiding van zijn grote angstgegner Theo de Jong leerde boer discipline bij en leerde hij respect voor anderen te hebben. Theo was zijn leermeester, de man die hem liet zien wat het leven kon betekenen, maar Theo was tevens de man die Boer de angst wegnam om voor zijn gevoelens uit te komen. Huilen mocht en daarvoor hoefde je, je niet te schamen.
Het enige wat Boer miste in zijn leven was een magnetron, in die tijd hypermodern, maar niet voor de familie Boer. Aline had namelijk in het paragnostisch lijfblad ´Natural Healing´ gelezen dat magnetrons bepaalde stralingen veroorzaakten die schadelijk waren voor het menselijk brein. Als kenner en geestelijk leider van de familie werd daarom de magnetron verboden.
Boer doorliep alle klassen prima en zo begon hij na acht jaar Amstelschool aan het grote avontuur op het CSB, iets waar hij nog niet van wist war hij moest verwachten.
Boer was het lievelingetje van de straat, menig buurvrouw vertroetelde de kleine jongen. Geliefd vanwege het onschuldige gezicht, de rossige appelwangetjes en de pleister op het luie oog. Kleine Boer, een mannetje van twee kanten, hij kon avonden lang samen met Michael op zijn kamer zitten, heerlijk televisie kijken onder het genot van een, door Michael meegenomen, pot thee. De andere, ruwere, kant die Boer had was het rebelse gedrag in ´de steeg´. Het rebelletje van het steegje achter zijn huis. De steeg die landsbekendheid verkreeg na verschillende accidenten. Wie kan zich de krantenkop niet meer herinneren: Familie probeert verzekering te lichten door eigen huis in vuur en vlam te zetten. Of de aflevering van probleemwijken die geweid werd aan deze steeg.
Het is Boer zijn ´hood´, elke keer als hij te horen krijgt wat er met zijn steeg gebeurt is de afgelopen jaren (Boer is inmiddels verhuisd naar een woning aan de Overweg, te Ouderkerk) springen de tranen in zijn ogen. Hij begrijpt niet hoe zo´n wijk, waar de lach en volksmuziek op een stonden, kon afdwalen naar een ongure buurt, waar criminaliteit niet meer dan normaal is.
Boer de kleine jongen met het luie oog, pareltje van de buurt, schorempje van de steeg
De steeg was dan ook één van de moeilijkste dingen om los te laten, hij moest wel, hij moest een nieuwe weg inslaan. De T-splitsing, waar de mannen van de jongens werden onderscheiden. Sebas ging naar het CSB, een school waar niet alleen zijn keuze op viel, maar ook de keuze van zijn trouwe vriend Michael. De eerste klas van zijn nieuwe school was een hel, zijn verlegenheid kwam naar boven en daar stond hij dan. Hij voelde zich niet meer de jongen van de straat, de bespeler van de steeg. Nee, hij voelde zich nietig, het kleine jongentje aan de stevige fluithand van vader Hans. Boer wilde terug naar zijn goeie ouwe Amstelschool, maar hij besloot stug vol te houden, hij moest deze drempel overwinnen, hoe dan ook.
Het CSB, door Aline verwoord als ´Sebas zijn ontwikkelingsbron´
Hij kwam het eerste jaar door en hij ontwikkelde zich, hij had enkele keuzes moeten maken in zijn leven en ook op het CSB waren keuzes doorslaggevend geweest. Zijn muzikale voorkeur ging uit naar Jungle (opzwepende klanken afgewisseld met rare Drum&Base geluiden), Boer bleef zich ontwikkelen. In de derde begon hij te ontdekken wat liefde was, meisjes waren geen ´wijven´ meer, maar engelen van moeder natuur. De zoete geur van liefde zette Boer aan tot het schrijven van gedichten, een passie die hij nog steeds heeft en waar hij volgend de kenners zeer bedreven in is. Boer verleidde vele dames op zijn school, de school waar hij geen angst meer voor had, maar de school waar hij zich keizer voelde. Als een klein kind in een speeltuin ging Boer naar schoolfeesten, even indrinken op de hangplek, en daarna jagen op het vrouwelijk schoon. Een avond zonder dame was een mislukte avond, Boer heeft weinig mislukte avonden gekend en werd door zijn vrienden al ´de mannelijke hoer van het CSB´ genoemd. Vaak ging hij uit met zijn grote vrienden, ik noem een Floris Scholten, Robert Stephens, Andreas Pijlman en David Hermarij. Dit waren zijn schoolvrienden, de mannen met wie hij het liefst op school rondhing, buiten hen om had hij ook nog zijn hangvrienden. De mannen met wie hij vaak het nuttige met het aangename combineerde; een heerlijk gesprek onder het genot van wat Euroshopper halve liters en een joint.
Boer met zijn vrienden op de hangplek. Van links naar rechts: Roy ´Royal´ Beumers, Arvid ´vidje´ van Sloot, Melvin ´G-Spot´ Loos, Sebas zelf, Simon ´Stoney´ Heersma, Luke ´Lucky Luke´ Graafspoor en Elmer ´Koef´ Coevert (de foto werd genomen door Michael)
Zijn laatste jaren kende alleen maar gelukkige tijden, vele schone dames waren zijn prooi en hij haalde zijn HAVO met gemak.
Toen kwamen pas de echte dagen van Sebastiaan Boer, de dagen dat hij ging studeren, terecht kwam bij de plaatselijke voetbalclub OSDO en de dagen dat ´een dag niet uitgaan, is een dag niet geleefd´ het motto van de clubaspirant was.
Toen Buru begon met studeren wist hij niet precies wat hij wilde, hij heeft enkele studie gevolgd eer hij begon aan zijn studie P&A. Italiaans, Vinologie, snelcursus drummen en percussie en de cursus ´ik en mijn huisdier, de kat´, waren enkele van zijn gevolgde studies en cursussen, maar deze vielen hem allen niet goed. Vooral bij de laatste ging het volledig mis. Tijdens het onderdeel ´leer ook de poes van binnen kennen´ ontging het Boer volkomen wat de ware essentie van dit onderdeel was. Thuis aangekomen heeft Boer daarom ook snel de huispoes aangerand, het dunne beestje wist niet wat haar overkwam. Boze tongen beweren dat na dit voorval, wat overigens nog weken doorging, de kat eetstoornissen kreeg en steeds dikker werd.
Dit is niet de enige keer dat Boer een studie onderdeel volledig verkeerd begreep. Tijdens zijn laatste studie P&A moest Boer tijdens een onderdeel ´druk op een groep uit oefenen´. Thuis aangekomen trommelde hij enkele vrienden, Jasper en Hans op, om dit onderdeel te oefenen. Boer pakte zijn gekopieerde studie materiaal erbij. Door de slechte kopie waren enkele woorden slecht te lezen. De zin ´voer groepsdruk uit´ was veranderd in ´voer groepsruk uit´, en zo geschiedde. De mannen begonnen hevig het derde been te verzwikken, de vanwege fluitles verlaatte Hans kwam binnen en schrok zich een ongeluk.
Boer vervolgde zijn studie en wist deze af te ronden in 2004.
Zijn entree bij OSDO was ook een noemenswaardige, de nieuwkomer Boer moest zich volgens de kenners veel te veel bewijzen en wist zich soms niet te gedragen, dit tot grote ergernissen van de clubspelers en haar aanhang. Boer begon zijn carrière in het tweede onder Gerrie J Vlaming. Boer speelde zijn wedstrijden, maar wist dat hij niet geschikt was voor dit team. Toen clubgrootheid Eelko Mink, wegens een ruzie met de trainer vertrok naar het vijfde nam hij Boer mee onder zijn hoede. Ook daar bakte Boer er niks van, maar omdat niemand bij dat team kijkt, kon hij gewoon zeggen dat hij de sterren van de hemel speelde en 4 goals scoorde per weekend. Volgens een van de vedetten van het vijfde, Pieter Termeer, is Boer ´de slechtste voetballer die hij ooit heeft gezien´ (Bron TS). Boer bleef nog twee seizoenen in het vijfde om later terug te keren naar de selectie, maar nu hij dit seizoen ook buiten de boot lijkt te vallen is het meer dan logisch dat hij ook nu weer vertrekt.
Boer werd bij de club altijd gezien als de jongen die zich teveel moest bewijzen. Zo heeft hij een keer op vrijdagavond doorgehaald in zijn stamcafe ´Pirates´, de volgende morgen kwam hij aan bij OSDO om daar, nog geheel lam, het eerste te gaan aanmoedigen. Met veel te veel drank op stond Buru langs de kant, schreeuwend en tierend het eerste aan te moedigen, dit tot groot ongenoegen van iedereen bij de club. Boer bleef dit volhouden tot na de wedstrijd, alleen toen hij heerlijk plaats nam op een barkruk ging het mis, Boer viel in slaap.
Waarom Sebas nog steeds op voetbal zit is een vraag. Volgens eigen zegge had hij best een goede kunnen worden als hij gewoon zoals iedereen op zijn zesde was begonnen met voetbal. Volgens kenners onzin, want om te moeten voetballen moet je toch enig talent bezitten en dat is juist hetgeen wat volkomen ontbreekt. Toch is er een punt dat ervoor zorgt dat Sebas bij de plaatselijke SV blijft: Stefan Biesterbos. Boer spreekt altijd zijn ongenoegen uit over ´de beul uit Amstelveen´. Volgens Buru is Bies een typisch voorbeeld van de macho met het kleine hartje, de man die zich moet bewijzen door middel van massa en geweld, dit om zijn kleine tere zieltje te verbergen voor de grote boze wereld. Een typisch voorbeeld van jaloezie, Boer, vaak bekritiseerd om zijn slappe instelling, wil juist graag een klein beetje van dat macho hebben. Omdat hij dit niet bezit, zal hij iedereen die zijn perfecte beeld wel bezit naar beneden halen. Boer wil ook zich 30 keer kunnen opdrukken op het strand, met 40 km p/u naar zijn werk kunnen fietsen, lekker rennen op trainen en twee nummers drummen zonder kapot te zitten.
Privé verloopt alles gemiddeld in het leventje van Buru, zo heeft hij al een langdurige en goedlopende liefdesrelatie met Sabine en drumt hij bij een bandje, maar er zijn ook kleine minpuntjes.
Boer is altijd al een jongen geweest met een hart voor vrouwen. Vrouwen maken deel uit van zijn leven, of het er nou meerdere in één jaar zijn of één in meerdere jaren. Boer, die nu al een tijdje gelukkig getrouwd is met zijn Sabine, heeft ook periodes gehad met andere dames. Boer is, op liefdesgebied, een jongen met meerdere gezichten. Zo kent hij de hevige verliefdheid. Iets wat hij nu voelt voor Sabine, maar ook gevoelt heeft voor Eline. Een jongedame die zijn hart stal, maar zijn hart ook weer brak door spoorloos te vertrekken naar Frankrijk. Boer was kapot, menig gedicht passeerde de rubriek en er werden zelfs Franse chansons beoefend op zijn drumstel. Gelukkig kwam toen Martine om de hoek kijken, Boer wilde niet dezelfde fout begaan en beschreef Martine als ´geile pompert´. De woorden: ´Die moet ik gewoon een keer neuken´ staan nog in menigeen zijn geheugen gegrift. Maar ook deze verliefdheid kwam tot een einde toen de relatie uitzichtloos werd.
Toen werd het tijd voor de vluggertjes, B.S. was een van zijn geliefde vluggertjes. Alleen ontdekte hij al snel de nadelen van deze rappe dame en werd er een gedwongen bezoek gepleegd aan de GG&GD. De situatie verergerde, Boer ging forceren. Op een avond in Hoofddorp werd er een bezoek gepleegd aan het huis van Gisbert. De groep ging uit en Boer haakte al snel aan bij een dame genaamd Agnes, liefkozend Winnie Sorgdrager genoemd. Het klikte en als snel werd de speekselruilbeurs geopend. Boer wist de dame zelfs mee naar het huis van Gis te krijgen. Alleen de gastheer was hier niet van gediend en sloot de deur voor Boer zijn neus. Boer trok het niet meer, want zijn inmiddels paars kloppende apparaat stond op springen, toen het enorme geval door zijn broek scheurde sneuvelde de dichtstbijzijnde ruit van het stulpje van de Woltering telg.
Uiteindelijk is het toch nog allemaal goed gekomen met Buru en spendeert hij nu zijn dagen met zijn Sabientje.
Vele tegenslagen zijn er al geweest voor de jongen van Boer. Vooral vakanties schijnen hem niet helemaal goed te doen. Zo is er het verhaal dat Boer op een boot de Middellandse zee optrok. Boer, niet onzeker over zijn eigen lichaam, trok zij shirt uit en ging heerlijk in de zon liggen. Bies, die inmiddels na goed insmeren meer weg had van een gevorderde porno actrice na cumshot, waarschuwde de jongen nog voor verbrand gevaar, maar Boer trok zich er niks van aan. Zijn argument dat Italianen nooit verbranden bleek toch niet helemaal te kloppen. Na een heerlijk dutje waren zijn oogleden dusdanig verbrand dat hij de volgende drie dagen ziek op bed spendeerde.
Een van de volgende vakanties verliep het iets beter. Het was een gezellige vakantie in Frankrijk met vrienden in een huisje. Boer, gevorderd chauffeur bij Taxi bedrijf Lagerwal, besloot te rijden en vertrok met zijn passagiers richting het gehuurde huis. Alleen zag Boer een steen over het hoofd en reed deze frontaal aan. De gelede schade viel mee, maar de psychische schade bij Buru was enorm. Toen iedereen een biertje opentrok bij het huis, begon Boer aan iets sterkers. De flessen Pastis waren niet aan te slepen. Boer dronk zijn psychische schade weg, maar kreeg er wel een goede dronken bui voor terug. Wederom moest hij een paar vakantie dagen opgeven voor ziekte.
De beruchte flessen Pastis
Dit zijn allemaal kleine dingen in het leven van de Ouderkerkse drumlegende. Al met al blijft het een geval apart, maar wel een geval waar we inmiddels allemaal niet zonder kunnen.
Boertje, we kunnen met je lachen (ook heel vaak om je!) en soms ook met je huilen, maar je blijft een mooi geval. Ik heb dit stukje express nu pas geplaatst, want ik weet dat ik nu de komende maanden niet welkom ben thuis ;).
Boer zoals we hem kennen, gulle lach en genietend van een borreltje!
